Ο οδηγός του τανκ που εισέβαλε στο Πολυτεχνείο τα Αποκαλύπτει ΌΛΑ

«Την ημέρα εκείνη ήμουν υπηρεσία. Στον στρατό είχα δέκα μήνες. Ήμουν εκπαιδευτής στο Κέντρο Τεθωρακισμένων, στο Γουδί. Τότε οι «μαυροσκούφηδες» ήταν σώμα επιλέκτων. Πήγα εθελοντικά. Μόλις άρχισαν τα επεισόδια, μπήκαμε επιφυλακή. «Οι κομμουνιστές καίνε την Αθήνα» μας έλεγαν και εμείς τους πιστεύαμε. Θυμάμαι στο στρατόπεδο κάποιοι είχαν ραδιοφωνάκια και ακούγαμε στα κρυφά τον σταθμό του Πολυτεχνείου. «Παλιοκουμμούνια» θα καλοπεράσετε!» λέγαμε». Μιλάει ο Α. Σκευοφύλαξ ο έφεδρος στρατιώτης, οδηγός του τεθωρακισμένου άρματος που εισέβαλε στο Πολυτεχνείο, σε μία από τις σπάνιες συνεντεύξεις του, τριάντα χρόνια μετά τη 17 Νοέμβρη του 1973, στο συνάδελφο Κώστα Χατζίδη, που έφυγε πρόωρα από τη ζωή.

Τα λόγια του μετανιωμένου οδηγού, του καταραμένου τανκ, δεν φωτίζουν μόνο εκείνη την ιστορική στιγμή, αλλά και το τι επικρατούσε μέσα στο στράτευμα, στους επίλεκτους της χούντας και πως οι πρωτεργάτες της επταετίας και τα τσιράκια τους μεταμόρφωναν τα απλά φανταράκια σε τέρατα, βασανιστές, πειθήνια όργανά τους.

Ο ίδιος συνεχίζει να ξεδιπλώνει την ιστορία εκείνης της νύχτας: «Στη 1.15 το πρωί της 17ης Νοεμβρίου φτάσαμε στη διασταύρωση των λεωφόρων Αλεξάνδρας και Κηφισίας. Λίγο αργότερα διασχίζαμε την Αλεξάνδρας, όταν στο ύψος του IKA, στη στάση Σόνια, σταματήσαμε γιατί ο δρόμος ήταν κλειστός. Υπήρχαν οδοφράγματα, φωτιές και ακινητοποιημένα λεωφορεία. Με διάφορες μανούβρες αριστερά – δεξιά, μπρος πίσω, άνοιξα τον δρόμο και προχωρήσαμε» θυμάται ο κ. Σκευοφύλαξ. Ο δρόμος για τα τανκς ήταν ανοιχτός πλέον προς το Πολυτεχνείο. «Όταν φτάσαμε στη διασταύρωση της λεωφ. Αλεξάνδρας και της οδού Πατησίων, μας έδωσαν εντολή να σταματήσουμε. Εκεί, στην πλατεία Αιγύπτου, μείναμε περίπου μία ώρα. Ο κόσμος θυμάμαι ότι μας φώναζε «είμαστε αδέλφια, είμαστε αδέλφια». Εγώ ήθελα να τους φάω. Τους έβλεπα σαν παράσιτα».

Επιχείρηση «Εκκένωσις του Πολυτεχνείου»

Με νεότερη εντολή των στρατιωτικών τα πέντε τανκς προωθούνται προς το Μουσείο, για την επιχείρηση «Εκκένωσις του Πολυτεχνείου». H ώρα έχει πάει 2 το πρωί. «Φτάνοντας μπροστά στην πόρτα, έστριψα το άρμα προς το Πολυτεχνείο, με γυρισμένο το πυροβόλο προς τα πίσω. Θυμάμαι ότι σηκώθηκα από τη θέση μου και εγώ και το άλλο πλήρωμα. Δεκάδες φοιτητές κρέμονταν από τα κάγκελα, ενώ εκατοντάδες βρίσκονταν στον προαύλιο χώρο. Έδειχναν πανικόβλητοι». Ο κ. Σκευοφύλαξ φέρνει στη μνήμη του τα φοβισμένα πρόσωπα των συνομηλίκων του που ήταν μέσα στο Πολυτεχνείο. Χαμηλώνει το βλέμμα του. «Και εγώ, να σκεφτείς ότι τους έβλεπα σαν μαμούνια που ήθελα να τα φάω»!

«Τότε ήρθε ο οδηγός εδάφους του άρματος και μου λέει: «Θα μπούμε μέσα, θα ρίξουμε την πύλη. Ετοιμάσου!»» λέει ο κ. Σκευοφύλαξ. «Πήρα θέση και ξεκίνησα. Δεν έβλεπα πολλά πράγματα, δεν είχα καλό οπτικό πεδίο, γιατί κοιτούσα πλέον από τη θυρίδα του άρματος. Δέκα εκατοστά πριν από την πόρτα, σταμάτησα. Σταμάτησα σκόπιμα. Αυτό φαίνεται στο βίντεο της εποχής. Στο φρενάρισμα, οι φοιτητές τρομαγμένοι έφυγαν προς τα πίσω. Αν έμπαινα με ταχύτητα, θα σκότωνα δεκάδες άτομα που εκείνη τη στιγμή ήταν κρεμασμένα στα κάγκελα».

Λίγα λεπτά αργότερα ο A. Σκευοφύλαξ θα μαρσάρει δυνατά. Ο δυνατός προβολέας του τανκ σκοπεύει την πύλη. «H καγκελόπορτα έπεσε αμέσως. Πίσω από τη σιδερένια πύλη ήταν σταθμευμένο το Μερσεντές το οποίο είχαν βάλει εκεί οι φοιτητές για να φράξουν την είσοδο. Το έκανα αλοιφή. H αριστερή ερπύστρια το έλιωσε. Με το που έπεσε η πύλη του Πολυτεχνείου εισέβαλαν οι αστυνομικοί για να συλλάβουν τους φοιτητές. Λίγο αργότερα κατέβηκα και εγώ από το άρμα και μπήκα στον χώρο του Πολυτεχνείου. Δεν υπήρχε νεκρός. Θα μπορούσε όμως και να υπάρχουν νεκροί» λέει με ειλικρίνεια.

Μετά την εισβολή και το τανκ περίπτερο

Μέσα στο Πολυτεχνείο ο A. Σκευοφύλαξ είδε πολλούς τραυματίες και ίσως, όπως λέει, και νεκρούς. «Στο προαύλιο του Πολυτεχνείου ήταν πολύ χτυπημένοι, θυμάμαι ότι είδα πολλούς τραυματίες, ενώ τρεις-τέσσερις ήταν σωριασμένοι κάτω, ακίνητοι. Δεν ξέρω αν ήταν νεκροί. Δεν κοίταξα να δω. Κάποια στιγμή ένας φοιτητής όρμησε κατά πάνω μου και μου είπε: «Τι κατάλαβες τώρα που μπήκες;». Αφήνιασα. Έβγαλα το πιστόλι και προτάσσοντάς το γύρισα και του είπα ουρλιάζοντας: «Σκάσε, ρε κωλόπαιδο, μη σε καθαρίσω». Αυτός ο φοιτητής δεν ξέρει πόσο τυχερός στάθηκε εκείνη τη στιγμή… Αν έλεγε μια κουβέντα παραπάνω, θα τον σκότωνα! Τέτοιος ήμουν. Ένας φασίστας».

Παρά τον πόνο τους, οι φοιτητές θα δείξουν μεγαλείο ψυχής απέναντι στον στρατιώτη που ισοπέδωσε το όνειρό τους. Αδιάψευστη απόδειξη, η μαρτυρία του κ. Σκευοφύλακα: «Όπως περνούσαν οι φοιτητές θυμάμαι ότι έριχναν μέσα στο τανκ πακέτα τσιγάρα και ό,τι προμήθειες είχαν μαζί τους. Όταν γυρίσαμε στο Γουδί, το άρμα έμοιαζε με περίπτερο. Όσο σκέφτομαι ότι οι φοιτητές μας έδιναν σάντουιτς και τσιγάρα, μετά απ’ όσα τους κάναμε… Δεν μπορώ να το συχωρέσω αυτό το πράγμα στον εαυτό μου. Σκέφτομαι τι πήγα και έκανα!..».

Οι ελεύθεροι σκοπευτές

Όπως σημειώνεται σε επίσημη έκθεση για τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, μετά την εισβολή του τανκ και των λοκατζήδων «πιάνουν δουλειά» οι άνδρες της ΚΥΠ, οι ελεύθεροι σκοπευτές, αστυνομικοί με τεράστια σίδερα στα χέρια και χτυπούν μέχρι θανάτου όποιον βρίσκουν. «Απομακρυνόμενοι όμως του Πολυτεχνείου αγωνιώδεις τούς αναμένουν εκπλήξεις. Από παντού τους καταδιώκουν και τους χτυπούν. Εις την γωνίαν των οδών Τοσίτσα και Μπουμπουλίνας άνδρες της ΚΥΠ εν πολιτική περιβολή τους χτυπούν ανηλεώς και πυροβολούν κατ’ αυτών, ενώ εις την ταράτσαν ενός των αυτόθι κτιρίων έχουν εγκαταστήσει πολυβόλον. Εις τας ταράτσας των γύρω κτιρίων επισημαίνονται ελεύθεροι σκοπευταί υπό του ιδίου Διευθυντού της Αστυνομίας να επιτελούν το φονικόν έργον των»!

Τιμώμενο πρόσωπο

Όταν επέστρεψε στο Γουδί, στη βάση των Τεθωρακισμένων, ο κ. Σκευοφύλαξ έγινε δεκτός με ζητωκραυγές. Ήταν το τιμώμενο πρόσωπο. «Όταν γυρίσαμε στο στρατόπεδο, έγινα ήρωας. Οι στρατιωτικοί μου έδιναν συγχαρητήρια. Τότε αισθανόμουν ότι ήμουν κάποιος, ότι έκανα κάτι καλό, κάτι μεγάλο. Είχα γίνει ο ήρωας που διέλυσε τους εχθρούς της πατρίδας, τα «παλιοκουμμούνια», όπως λέγαμε τότε τους φοιτητές. Αυτά μου έλεγαν, αυτά πίστευα. Ένιωθα περήφανος. Ήμουν και εγώ φασίστας».

Τα επόμενα χρόνια ο κ. Σκευοφύλαξ θα χαθεί μέσα στο πλήθος της πόλης. Ποτέ δεν μίλαγε για το Πολυτεχνείο. Ήρθε σε δύσκολη θέση, όπως είπε, μόνο μία φορά. Θυμάται: «Στη δουλειά πριν από χρόνια κάποιος άκουσε πώς με λένε και ρώτησε αν έχω κάποια σχέση με τον «πορτάκια», όπως είπε, του Πολυτεχνείου. «Ξάδελφός μου είναι, μακρινός. Σκοτώθηκε σε τροχαίο» απάντησα. Είμαι ένα άνθρωπος που δεν υπήρξε ποτέ 20 χρόνων. Ο έφεδρος στρατιώτης A. Σκευοφύλαξ σκοτώθηκε σε τροχαίο! Οι φίλοι μου δεν ξέρουν ποιος είμαι ούτε κανείς στη γειτονιά. Μόνο η γυναίκα μου το ξέρει. Της το είπα ύστερα από χρόνια. Στα παιδιά μου δεν το είπα ακόμη».

Ήταν παλικάρια

Για τους ανθρώπους που αντιστάθηκαν στη χούντα, ο κ. Σκευοφύλαξ θα μιλήσει με κολακευτικά λόγια. «Είχαν μεγάλη ψυχή. Ήταν παλικάρια. Δεν ξέρω αν έχει νόημα, αλλά θα ήθελα να τους πω μια μεγάλη συγγνώμη». Ο οδηγός του τανκ που μπήκε στο Πολυτεχνείο δεν θα ξεχάσει τη νεαρή φοιτήτρια που τραυματίστηκε σοβαρά κατά την εισβολή του τανκ, την καθηγήτρια – σήμερα – του Πανεπιστημίου Αθηνών κυρία Πέπη Ρηγοπούλου. «Πιστεύω ότι αν τη δω σήμερα, δεν θα ξέρω τι να της πω. Πολλές φορές όλα αυτά τα χρόνια πέρασε από το μυαλό μου να τη συναντήσω, αλλά σταματούσα. Θα ήθελα να τη δω, να της πω… Δεν τολμάω όμως. Τα λόγια δεν σβήνουν τις πράξεις».

Σίγουρα υπάρχουν δεκάδες παιδιά της εποχής εκείνης που αισθάνονται την ίδια ντροπή, για τη στάση τους είτε υπηρετούσαν στις επίλεκτες ομάδες της χούντας (ΕΣΑ, ΛΟΚ, τεθωρακισμένα κλπ), είτε σε άλλες θέσεις στο στρατό ή στα σώματα ασφαλείας. Υπάρχουν βεβαίως κι εκείνοι που δεν μετάνιωσαν ποτέ και είναι υπερήφανοι για τα όσα έγιναν στην επταετία. Οι νοσταλγοί, αυτοί που στελέχωσαν ακροδεξιά, φασιστικά, νεοναζιστικά μορφώματα. Αυτοί που θυμούνται ότι χαίρονται και διαστρεβλώνουν την ιστορία, με δήθεν μαρτυρίες και θεωρίες βγαλμένες από το δικό τους αλμανάκ του μίσους. Όμως, ο λαός δεν ξεχνά. Ή μάλλον δεν πρέπει να ξεχνά…

*Τα αποσπάσματα της συνέντευξης του Α. Σκευοφύλαξ είναι από τη συνέντευξη που είχε δώσει στον Κώστα Χατζίδη και η οποία δημοσιεύτηκε στις 9/11/2003 στο ΒΗΜΑ.

3 σκέψεις σχετικά με το “Ο οδηγός του τανκ που εισέβαλε στο Πολυτεχνείο τα Αποκαλύπτει ΌΛΑ

  1. Ουδείς προφήτης μετά Χριστόν. Πολύ ωραία η κατασκευασμένη συνέντευξη που βγάζετε μετά από αρκετά χρόνια μετά τον θάνατο του υποτιθέμενου οδηγού.
    Άξιοι μαθητές του Γκέμπελ. Ξεπεράσατε και τον καθηγητή σας.
    Πεμπτοφαλλαγίτες.
    Φωτιά και τσεκούρι που σας χρειάζεται.

    Μου αρέσει!

  2. Το κείμενο πέφτει σε πολλές αντιφάσεις. Από τη μία αναγράφεται στο κείμενο ότι ο οδηγός του άρματος δεν θέλει να γνωρίζει κανείς την ύπαρξή του, από την άλλη αυτοί που το σύνταξαν αναφέρουν ότι ήθελε να μιλήσει στην ρηγοπούλου, και επίσης ήθελε να δώσει και συνέντευξη, ωραίοι τρόποι να απομακρυνθεί από όλα. Από την μία χαρακτηρίζει τους φοιτητές παλικάρια και από την άλλη κατακάθια. Όσο και να θέλετε να το προσομοιώσετε με την πραγματικότητα, δεν μπορείται γιατί ποτέ δεν θα είσαστε στη θέση του οδηγού του άρματος και ποτέ δεν θα ξέρετε πως ένοιωθε. Όσο και να φτιάξετε ένα σενάριο, δεν θα ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Πάντως παραδέχεστε και εσείς δεν υπήρχε κανένας νεκρός όταν μπήκε το άρμα, όπως επίσης δεν υπήρχε κανένας νεκρός μέσα στο πολυτεχνείο και κοντά σε αυτό. Στο ληξιαρχείο υπάρχουν καμιά 20αριά πεθαμένοι εκείνη τη μέρα σε όλο το νομό Αττικής, ακόμα και 15 χιλιόμετρα μακρυά πεθαμένοι από φυσικά αίτια ηλικιωμένοι άνθρωποι. Ακόμα και αυτούς να βάλετε στην λίστα σας δεν σας βγαίνουν ούτε 20 άτομα. Ο οδηγός του τανκ, αν ήταν ο αληθινός, θα γνώριζε και θα είχε δεί στον χώρο, πως μόλις έπεσε η πύλη, μπήκαν καταδρομείς μέσα, έβγαλαν τους φοιτητές και σχημάτισαν με τα σώματά τους διάδρομο να τους προστατέψουν από τους εξαγριωμένους αστυνομικούς. Υπήρξε μάλιστα και σύγκρουση μεταξύ λοκαντζήδων και αστυνομικών όταν οι δεύτετοι προσπάθησαν να χαλάσουν τον διάδρομο για να χτυπήσουν τους φοιτητές. Αυτά τα είδαν ΟΛΟΙ οι φοιτητές που βρίσκονταν εκεί. Συνεπώς αν χαρακτηρίζουν τα ΛΟΚ όργανα της χούντας, ναι ήταν και εκτελούσαν διαταγές να ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΟΥΝ τους φοιτητές. Γύρω στο πολυτεχνείο ήταν όλοι ασφαλείς, σε πιό μακρινούς δρόμους, μπορεί να έπεσε ξύλο από τους αστυνομικούς, αυτό δεν το αμφισβητεί κανείς. Επίσης στα σχολεία, μας έλεγαν στην Κω που ήμουν και εγώ, αλλά και σε άλλες πόλεις, ότι υπήρχαν 100άδες νεκροί από την Κώ και έλεγαν και ονόματα, από τα οποία οι περισσότεροι ήταν ήδη ζωντανοί και άλλοι είχαν πεθάνει το 1940 ή το 1980, και τους ξέραμε στην μικρή κοινωνία. Τέτοια παραμύθια έλεγαν και σε άλλες κοινωνίες. Οι εκαντοντάδες νεκροί της Κω που πήραν καράβι και πήγαν να σκοτωθούν στο πολυτεχνείο, σε σχέση με τον μικρό πλυθησμό της Κω, θα ήταν σα να ξεκληρίστηκε μιά γενιά. Μήπως έγινε γενοκτονία ? χαχαχα. Πώς γίνετε να πέθαναν 100άδες σε κάθε πόλη και χωρίο, και στο τέλος να έχουμε απολογισμό 20 πεθαμένους σε όλο το νομό Αττικής ? Κανείς δεν σκοτώθηκε στο χώρο του πολυτεχνείου, αν σκοτώθηκαν κανά-δύο σε πιό απομακρισμένους δρόμους, αυτό έγινε από παράβαση καθήκοντός ανεγκέφαλων αστυνομικών, όπως έγινε πριν λίγα χρόνια με τον γρηγορόπουλο. Δεν δώθηκε εντολή να ανοίξουν πυρ, αν δινόταν τέτοια εντολή, θα είχαμε 1000άδες νεκρούς μέσα στο πλήθος και θα γινόταν μακελειό. Επίσης όταν έγινε η διαδήλωση στο πολυτεχνείο, είχε ήδη παραιτηθεί η στρατιωτική κυβέρνηση και ετοιμάζονταν εκλογές. Μετά από αυτή τη διαδήλωση, αντί για δημοκρατικά κόμματα ήρθε νέος δικτάτορας ο Ιωαννίδης. Συνεπώς είναι παραμύθι ότι στις 17 Νοέμβρη έπεσε η δικτατορία, γιατί είχε πέσει 2 μήνες νωρίτερα, και μετά τις 17 Νοέμβρη ξαναήρθε δικτατορία. Η δικτατορία καλώς έπεσε, αλλά έπεσε από δικά της λάθη. ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ, ΑΛΛΑ ΑΝ ΔΕΝ ΛΕΤΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΚΑΝΕΙ ΕΝΑ ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΑΠΤΕΤΑΙ ΚΑΙ 1000 ΆΛΛΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΕΚΑΝΕ, ΤΟΤΕ ΧΑΝΕΤΕ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΣΑΣ. ΠΕΙΤΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΠΟΥ ΣΑΣ ΑΝΕΦΕΡΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ, ΓΙΑ ΝΑ ΣΑΣ ΠΑΡΟΥΝ ΣΤΑ ΣΟΒΑΡΑ. Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΘΕΛΕΙ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΜΕ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΦΘΑΛΜΟΦΑΝΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΤΟ ΓΕΛΙΟ. ΑΝ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΣΟΒΑΡΗ ΤΗΝ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΤΙΣ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ ΚΑΙ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΥΘΟΛΟΓΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ, ΔΩΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΛΟΓΗ ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s