Οι Κροάτες «φρουροί»-δολοφόνοι στη κατεχόμενη Γιουγκοσλαβία

Adolf Hitler συναντά τον Ante Pavelić το 1941
Adolf Hitler συναντά τον Ante Pavelić το 1941

του Παντελή Καρύκα
Συγγραφέα – hellasforce.com

Στις 6 Απριλίου 1941 οι Γερμανοί επιτέθηκαν στην Γιουγκοσλαβία.

Οι Κροάτες είδαν τη γερμανική επίθεση ως ευκαιρία απελευθέρωσης από τη Γιουγκοσλαβία, στην οποία είχαν ενταχθεί, ακούσια, μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Στις 10 Απριλίου, στο Ζάγκρεμπ, ο Άντε Πάβελιτς, ο επικεφαλής της φασιστικής κροατικής, αυτονομιστικής οργάνωσης Ουστάσα, επέστρεψε από την Ιταλία, όπου διαβιούσε, τη συνεργεία του Μουσολίνι, υπονομεύοντας τη Γιουγκοσλαβία.

Ο Πάβελιτς ανακηρύχθηκε «ηγέτης» (Πογκλάβνικ – όρος αντίστοιχος του γερμανικού φύρερ και του ιταλικού ντούτσε). Ο Πάβελιτς εγκατέστησε το καθεστώς των Ουστάσι, το οποίο ευθύνεται για την εξόντωση τουλάχιστον 2.000.000 Σέρβων και πολλών χιλιάδων Εβραίων και Τσιγγάνων, με την συνδρομή και του ρωμαιοκαθολικού καρδινάλιου της Κροατίας Στέπινατς, τον οποίο το Βατικανό αγιοποίησε, σχετικά πρόσφατα.

Ο πρώτος στρατιωτικός σχηματισμός που οργάνωσε το καθεστώς Πάβελιτς ήταν το Τάγμα Φρουράς του Πογκλάβνικ, το οποίο σταδιακά έφτασε στο επίπεδο μεραρχίας. Σε όλη τη διάρκεια του πολέμου η Μεραρχία ανέλαβε «αντιπαρτιζανικά» καθήκοντα, μαχόμενη κατά των Τσέτνικ του συνταγματάρχη Μιχαήλοβιτς και κατόπιν κατά των παρτιζάνων του Τίτο, αλλά και διαπράττοντας φρικτά εγκλήματα κατά των Σέρβων της Κροατίας, τους οποίους, ο Πάβελιτς, επιθυμούσε να εξαφανίσει από προσώπου γης.

Οι Ουστάσι αποδείχθηκαν χειρότεροι ακόμα και από τα SS, δολοφονώντας αδιάκριτα, κάθε μη κροατικής καταγωγής και ρωμαιοκαθολικού δόγματος, άνδρα, γυναίκα και παιδί που έπεφτε στα χέρια τους. Η πρώτη μεγάλης κλίμακας σφαγή σημειώθηκε στις 19 Νοεμβρίου 1941, όταν σφαγιάστηκαν 800 Σέρβοι κάθε φύλου και ηλικίας. Τον Φεβρουάριο του 1942 περισσότεροι από 2.100 Σέρβοι δολοφονήθηκαν με φτυάρια, μαχαίρια και τσεκούρια, υπό την επίβλεψη του ρωμαιοκαθολικού ιερέα της μονάδας, τότε, Βιέκοσλαβ Φιλίποβι. Παρόμοιες σφαγές σημειώθηκαν μέχρι το τέλος του πολέμου.

Αν και ο Πάβλιτς δεν υπέστη τη μοίρα που του άξιζε, οι περισσότεροι από τους άνδρες της Μεραρχίας αιχμαλωτίστηκαν από τους άνδρες του Τίτο και εκτελέστηκαν, σε πολλές περιπτώσεις, με ιδιαίτερα φρικτό τρόπο, από παρτιζάνους πουν είχαν χάσει τις οικογένειές τους από τους Κροάτες. Γνωρίζοντας την τύχη που τους ανέμενε πολλοί Κροάτες συνέχισαν να πολεμούν μέχρι τις 22 Μαΐου 1945, αρκετές, δηλαδή, ημέρες, μετά το επίσημο πέρας του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου στο Ευρωπαϊκό θέατρο επιχειρήσεων.

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Οι Κροάτες «φρουροί»-δολοφόνοι στη κατεχόμενη Γιουγκοσλαβία

  1. ΟΙ ΒΟΣΝΙΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΚΡΟΑΤΕΣ {Απόσπασμα από το υπό έκδοση βιβλίο μου με τίτλο : «ΟΙ ΠΛΑΝΗΤΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ». {Φ.Π. ΑΝΔΡΕΑΣ ΓΟΥΛΑΣ}

    Οι Βóσνιοι και οι Κροάτες υπεδέχθησαν με ενθουσιασμó τους Γερμανούς κατακτητές
    της Γιουγκοσλαβίας και συνεργάσθησαν με τα S.S. Οι Βóσνιοι του Μιχαήλωφ οργά-
    νωσαν τρία τάγματα σλαβóφωνων τα οποία ενέταξαν στην 4η μεραρχία των S.S. για
    να πολεμήσουν εναντίων των ελληνικών ανταρτικών δυνάμεων. Τις υπóλοιπες δυνάμεις του ο Μιχαήλωφ τις χρησιμοποιούσε για την αντιμετώπιση των Σέρβων παρτιζάνων.
    Επίσης η φιλοναζιστική κροατική κυβέρνηση των «Ουστάσι» δημιούργησε τις περι-
    βóητες «Κροατικές Λεγεώνες» των S.S. που πολέμησαν εναντίον της Σοβιετικής
    Ενωσης . Δημιούργησεν επίσης και τα περιβóητα στρατóπεδα συγκέντρωσης Σέρβων,
    Εβραίων, Τσιγγάνων και αντιφρονούντων Κροατών.Το διασημóτερο δε στρατóπεδο ήταν το «Γιασένοβατς» κοντά στον ποταμó Σάβα , και ήταν το μεγαλύτερο κέντρο εξóντωσης το οποίο απεκαλείτο και ως το «Αουσβιτς των Βαλκανίων». Το φιλοναζιστικó
    καθεστώς των Ουστάσι εξóντωσε στο ανωτέρω στρατόπεδο κατά την περίοδο της γερμανικής κατοχής της Γιουγκοσλαβίας {600.000} χιλιάδες Σέρβους . Μεταξύ αυτών ήσαν και αρκετές δεκάδες χιλιάδων Εβραίοι , Τσιγγάνοι και αντιφρονούντες.

    Κατά τους φιλοναζιστές Κροάτες ιστορικούς θανατώθησαν μóνο {35.000} άτομα !
    Διοικητής αυτού του κολαστηρίου ήταν ο «Ντίνκο Σάκιτς» του οποίου η σύζυγος ερ-
    γαζóταν κι’ αυτή σαν φρουρóς σ’ ένα γειτονικó στρατóπεδο στη «Στάρα Γκραντίσκα».
    Μετά την κατάρρευση της Γερμανίας το ζεύγος Σάκιτς διέφυγε στην Αργεντινή με τη
    βοήθεια της Καθολικής Εκκλησίας -óπως η συντριπτική πλειοψηφία των εγκληματιών πολέμου- με τα περιβóητα διαβατήρια της Αργεντινής που είχε χορηγήσει ο Χουάν Πε-
    ρóν στο Βατικανó γι’ αυτó το σκοπó! Για να γυρίσουν πίσω δεν ήταν δυνατóν γιατί
    κάποιος δικαστής του Ζάγκρεμπ εξέδωσε ένταλμα σύλληψής τους. Τελικώς ο Σάκιτς
    συνελλήφθη το 1998 και εξεδóθη στην Κροατία, óπου το 1999 καταδικάσθηκε σε
    εικοσαετή κάθειρξη. Κατά τη συλληψή του έδωσε συνέτευξη στην τηλεóραση της Αργεντινής, óπου παρεδέχθη óτι υπήρξε διοικητής του Γιασένοβατς, αλλά αρνήθηκε óτι εκεί εκτελούσαν ανθρώπους. Τίποτα δεν συνέβαινε απó αυτά είπε, και τα περί Αουσβιτς ήταν μύθος. Απλώς οι άνθρωποι πέθαιναν απó φυσικές αιτίες, κατά τον Ντίνκο Σάκιτς.

    Οι σχετικές óμως μαρτυρίες ανέφεραν óλη την έκταση της θηριωδίας των Κροατών
    φιλοναζιστών. Οι κρατούμενοι εκτελούντο με μαχαίρια, τσεκούρια, ξιφολóγχες και
    σπανίως με σφαίρες. Οι φύλακες έκαναν συναγωνισμó ποιóς θα σκοτώσει περισσó-
    τερους. Τα δε πτώματα τα πετούσαν στον ποταμó Σάβα, του οποίου το χρώμα είχε
    γίνει κóκκινο απó το αίμα που έρρεε άφθονο. Ηταν τέτοιας έκτασης η θηριωδία τους που
    ακóμα και οι στρατιώτες των S.S. αγανάκτησαν απó αυτές τις φρικαλεóτητες ,και διεμα-
    ρτυρήθησαν στο Βερολίνο. Κατóπιν αυτών ο φιλοναζιστής αξιωματούχος και κατóπιν
    Πρóεδρος «Τούτζμαν» στο βιβλίο του «The Wastelands of History» {Οι Ερημιές της
    Ιστορίας}, προσπάθησε να υποβαθμίσει αυτó το ολοκαύτωμα, δίνοντας δικούς του αριθ-
    μούς για δήθεν ελάχιστους Εβραίους που εξοντώθησαν στο στρατóπεδο Γιασένοβατς.

    Ο Ντίνκο Σάκιτς πέθανε στις 21 Ιουλίου του έτους 2008. Η κηδεία του έγινε στο τέλος του ιδίου μηνóς και ετάφη με τη μεγάλη επίσημη στολή των Ουστάσι ! Τον σχετικó δε
    επικήδειο λóγο τον εξεφώνησε κάποιος καθολικóς ιερέας, ο οποίος ανέφερε óτι το φιλο-
    ναζιστικó καθεστώς των Ουστάσι απετέλεσε τη βάση για την ίδρυση του σημερινού κρά- τους της Κροατίας, και óτι óλοι οι έντιμοι Κροάτες είναι υπερήφανοι για τον Ντίνκο
    Σάκιτς. Και μάλλον είχε δίκηο γιατί αν το φιλοναζιστικó καθεστώς των Ουστάσι δεν
    είχεν εξολοθρεύσει {600.000} Σέρβους κ.λ.π. αγωνιστές, ποτέ δεν θα μπορούσαν οι φασίστες Κροάτες να δημιουργήσουν αυτó το κράτος, και ούτε να περιορίσουν τους Σερβοβóσνιους υπó τον έλεγχο τóσο τον δικó τους , óσο και των μουσουλμάνων Βοσνίων «Τσέτνικ» συνεργατών επίσης της ναζιστικής Γερμανίας του Χίτλερ!

    Το Ισραήλ πάντως προκειμένου να αποκαταστήσει πλήρως τις διπλωματικές του
    σχέσεις με την Κροατία, απαιτεί επίσημη συγνώμη. Το δε Βατικανó είχε κατατρομοκ-
    ρατηθεί μήπως μιλήσει ο Σάκιτς για τον τρóπο που εφυγαδεύθη μαζί με τη σύζυγó
    του, αλλά και τον ηγέτη των Ουστάσι «Αντε Πάβελιτς» {Ante Pavelic} στην Νóτιο
    Αμερική.

    Οι περισσóτεροι απó αυτούς απέφυγαν την προέλαση των παρτιζάνων του «Τίτο», διασχίζοντας προσχεδιαμένους δρόμους γιά την Ιταλία , όπου τους περίμεναν στο μοναστήρι των Φραγκισκανών στη Ρώμη καθολικοί ιερείς με χρήματα και διαβατήρια της Αργεντινής που απλόχερα τους είχεν εφοδιάσει δικτάτωρ της Αργεντινής «Χουάν Περόν».

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s